Natascha Koops

“Wat een prachtige schepsels zijn leerlingen!”

Zevenentwintig jaar lang werkte ze in de boekhouding. Rond haar vijfenveertigste vroeg Natascha Koops zich af: “Is dit het nou? Wat wil ik worden als ik later groot ben?” Ze besloot het roer om te gooien. “Ik wilde graag iets voor een ander betekenen. Ik gaf al bijles aan buurkinderen en vroeg me ineens af: Waarom word ik geen docent? Ik besloot om het gewoon te proberen en een lerarenopleiding te gaan volgen.”

Kun je iets over jezelf vertellen?
“Mijn naam is Natascha Koops en ik heb lange tijd in de boekhouding gewerkt. Toen ik zocht naar meer zingeving, besloot ik docent te worden. Ik heb Duitse roots. Om deze reden koos ik voor het vak Duits. Via via hoorde ik dat je als lvo-student ook onbevoegd voor de klas kan staan. Toen ben ik sollicitatiebrieven gaan schrijven. Sinds een jaar sta ik voor de klas en volg ik de lvo-opleiding tot leraar Duits. Het was best spannend om zonder ervaring en opleiding voor de klas te staan. Er was een manier: mijn handen vouwen en mijn ogen dichtdoen. Ik bad: ‘God, ik heb U nodig, elke dag, maar op dit moment nog meer dan normaal.’ Toen kwam er een rust over me heen die ik tot nu toe niet ben kwijtgeraakt.”

Wat drijft je in het leraarschap?
“De leerlingen. Wat een prachtige schepsels zijn ze! Ze zijn eerlijk. Ze zullen soms ook gewoon tegen je zeggen dat je les niet leuk was. Deze leerlingen zijn onze toekomst. Het zijn kostbare mensen die ons later kunnen helpen en ons zullen leiden.”

Kun je een voorbeeld geven van een moment in je werk waarbij je dacht: “Hier doe ik het voor!”
“Er zijn al veel van deze dankbare momenten geweest! Een paar voorbeelden: In de zomervakantie kreeg ik een berichtje en foto via van een leerling dat hij een zakje Haribo Goldbären heeft gekocht. En ik denk aan de leerling die aan het einde van het schooljaar een kaart en chocola geeft om me te bedanken voor de gesprekken. Maar het zit ‘m ook in kleine dingen: iedere dag als leerlingen langslopen en me een goede dag wensen, of als je een knuffel krijgt, ze een grapje maken of gewoon naar je glimlachen, besef ik dat ik het hiervoor doe.”

Waar loop je wel eens tegenaan in je werk?
“Soms lukt het niet om een constante orde in de klas te houden. Dan moet ik even boos worden, maar eigenlijk wil ik dat niet. Alleen werkt het wel. Maar aan de andere kant; het zijn jonge mensen tussen de twaalf en zestien jaar, vol energie, vol levenslust, dus af en toe moeten zij ook even stoom afblazen.”

Hoe zorg je toch dat je het volhoudt?
“Door Gods leiding, een sterke achterban, steun van familie, vrienden en collega’s en verder alle punten die ik hierboven heb genoemd! Ik ben gezegend! Dat merk ik aan alles!”

Deel dit artikel via

Laatste berichten

Categorieën

Categorieën